ENIAC. Ustalono nazwę urządzenia - ENIAC (Electronic Numerical Integrator And Computer). 5 czerwca podpisano realizację tajnego "Projektu PX" ( którego koszty wyniosły 486.804 dolary i 22 centy zamiast 150.000 :-) ) 1 lipca oficjalnie ruszyła praca nad ENIAC`iem. Maszynę oddano do prób laboratoryjnych jesienią `44, a pierwsze obliczenia w listopadzie. 15 lutego 1945 o ENIAC`u dowiedziała się opinia publiczna. Zdumieni dziennikarze mogli obejrzeć pierwszy komputer: 42 Blaszane czarne szafy o wysokości 3m, 60cm szerokości i 30 cm głębokości każda. Na "procesor składało się 18.800 lamp elektronowych, 6.000 komutatorów, 1500 przekaźników i 50.000 oporników. Cudo ważyło 30 ton i pobierało 140kW energii na godzinę. Każda szafa miała ręcznie regulowany nawilżacz powietrza, a termostat zatrzymywał maszynę gdy któraś część przekroczyła 48* C. System wentylacyjny składał się z dwóch silników Chryslera o mocy 24 KM. ENIAC liczył w systemie dziesiętnym, a nie jak obecnie binarnym. Potrafił wykonać 5.000 dodawań na sekundę. Jego głównym elementem były akumulatory które zapamiętywały, przeprowadzały działania i przekazywały informacje do innych podzespołów Liczbę z akumulatora można było odczytać z układu zapalonych żarówek znajdujących się na obudowie. programowanie ENIACA odbywało się na czterech pulpitach sterowniczych przy pomocy których wprowadzano instrukcje i liczby do maszyny. Zabierało to mnóstwo czasu i sprzyjało pomyłkom. Dodatkowo opóźnienia powodowały ręcznie przełączanie styków i niedoskonałość modułów elektronicznych działających bez awarii średnio pół godziny.30 Czerwca `46 ENIACA oddano armii. Nie wziął więc udziału w wojnie, lecz jeszcze przez długie lata przy jego pomocy obliczano nie tylko tablice balistyczne, a także analizowano budowę bomby wodorowej, projektowano tunele aerodynamiczne a nawet obliczano wartość liczby "pi". Dopiero w 1955 roku dokonano odłączenia ENIACA. Miał być oddany na złom, ale uczeni nie zgodzili się z tym i uratowali większość jego części, które możemy oglądać w Muzeum w Waszyngtonie.
Architektura von Neumann'a. Od 1943 r. von Neumann uczestniczył w projekcie Manhattan, w ramach którego zbudowano pierwszy efektywnie funkcjonujący reaktor atomowy oraz pierwszą bombę atomową. Z tego okresu pochodzą takie osiągnięcia jak: rozwój pierwszej metody numerycznej dla rozwiązania hiperbolicznego, wielozmiennego równania różniczkowego, jak również rozwój architektury komputerowej, zwanej architekturą Neumanna, która została opisana w 1945 r. w książce First Draft of a Report on the EDVAC. W 1956 r. von Neumann otrzymał nagrodę Amerykańskiego Towarzystwa Meteorologicznego za wkład w rozwój meteorologii - stworzenie szybkich komputerów elektronicznych do zastosowań meteorologicznych i kierowanie grupą naukową, która opracowała pierwszą prognozę numeryczną pogody.
EDVAC. W sierpniu 1946 Mauchly i Eckert zaproponowali budowę nowej maszyny, zwanej elektronicznym, automatycznym komputerem z dyskretnymi zmiennymi (Electronic Discrete Variable Automatic Computer - EDVAC). Niestety, chociaż projekt koncepcyjny komputera EDVAC był skończony do roku 1946, kilku kluczowych członków grupy opuściło projekt i zajęło się rozwojem własnej kariery, a maszyna nie została zbudowana i uruchomiona aż do roku 1952. Gdy ją w końcu ukończono, EDVAC zawierał w przybliżeniu 4000 lamp elektronowych i 10000 diod kryształkowych. Raport z roku 1956 pokazuje, iż bezawaryjny czas pracy komputera EDVAC wynosił około 8 godzin. 